ÖZEL GÜVENLİK
KURUMLARI
İlgili
Kanun / Uygulamasına
İlişkin Yönetmelik / Emir
Yazı
ÖZEL GÜVENLİK HİZMETLERİNE DAİR KANUN
Kanun Numarası: 5188
Kabul Tarihi:
10/6/2004
Yayımlandığı Resmi Gazete Tarih: 26/6/2004
Sayı: 25504
BİRİNCİ BÖLÜM
Genel Hükümler
Amaç
MADDE 1. - Bu Kanunun amacı, kamu güvenliğini
tamamlayıcı mahiyetteki özel güvenlik hizmetlerinin yerine
getirilmesine ilişkin esas ve usulleri belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2. - Bu Kanun, özel güvenlik izninin
verilmesine, bu hizmeti yerine getirecek kişi ve kuruluşların
ruhsatlandırılmasına ve denetlenmesine ilişkin hususları kapsar.
Özel güvenlik izni
MADDE 3. - Kişilerin silahlı personel tarafından
korunması, kurum ve kuruluşlar bünyesinde özel güvenlik birimi
kurulması veya güvenlik hizmetinin şirketlere gördürülmesi özel
güvenlik komisyonunun kararı üzerine valinin iznine bağlıdır.
Toplantı, konser, sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde; para
veya değerli eşya nakli gibi geçici veya acil hallerde, komisyon
kararı aranmaksızın, vali tarafından özel güvenlik izni verilebilir.
Kişi ve kuruluşların talebi üzerine, koruma ve
güvenlik ihtiyacı dikkate alınarak, güvenlik hizmetinin istihdam
edilecek personel eliyle sağlanmasına, kurum ve kuruluşlar
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmasına ya da bu hizmetin
güvenlik şirketlerine gördürülmesine izin verilir. Bir kuruluş
bünyesinde özel güvenlik birimi kurulmuş olması, ihtiyaç
duyulduğunda ayrıca güvenlik şirketlerine hizmet gördürülmesine mani
değildir.
Komisyon, koruma ve güvenlik hizmetini yerine
getirecek personelin, bulundurulabilecek veya taşınabilecek silah ve
teçhizatın azamî miktarını ve niteliğini, gerekli hallerde diğer
fizikî ve aletli güvenlik tedbirlerini belirlemeye yetkilidir.
Havalimanı ve liman gibi yerlerde alınacak güvenlik tedbirlerine
ilişkin uluslararası yükümlülükler saklıdır.
Geçici haller dışındaki özel güvenlik uygulaması, en
az bir ay önce başvurulması şartıyla komisyonun kararı ve valinin
onayı ile sona erdirilebilir.
Özel güvenlik komisyonu
MADDE 4. - Özel güvenlik komisyonu, bu Kanunda
belirtilen özel güvenlikle ilgili kararları almak üzere valinin
görevlendireceği bir vali yardımcısının başkanlığında, il emniyet
müdürlüğü, il jandarma komutanlığı, ticaret odası başkanlığı, sanayi
odası başkanlığı temsilcisinden oluşur. Sanayi odasının bulunmadığı
illerde komisyona ticaret ve sanayi odası başkanlığının temsilcisi
katılır. Özel güvenlik izni verilmesi ya da bu uygulamanın
kaldırılması için başvuran kişi ya da kuruluşun temsilcisi ilgili
komisyon toplantısına üye olarak katılır. Komisyon, kararlarını oy
çokluğu ile alır; oyların eşitliği halinde başkanın bulunduğu taraf
çoğunluk sayılır; çekimser oy kullanılamaz.
Özel güvenlik şirketleri
MADDE 5. - Şirketlerin özel güvenlik alanında
faaliyette bulunması İçişleri Bakanlığının iznine tâbidir. Faaliyet
izni verilebilmesi için şirket hisselerinin nama yazılı olması ve
faaliyet alanının münhasıran koruma ve güvenlik hizmeti olması
zorunludur. Özel güvenlik şirketleri, şubelerini bir ay içinde
Bakanlığa ve ilgili valiliğe yazılı olarak; hisse devirlerini bir ay
içinde Bakanlığa bildirirler.
Yabancı kişilerin özel güvenlik şirketi kurabilmesi
ve yabancı şirketlerin Türkiye'de özel güvenlik hizmeti verebilmesi
mütekabiliyet esasına tâbidir.
Özel güvenlik şirketlerinin kurucu ve
yöneticilerinde bu Kanunun 10 uncu maddesinin (a) ve (d) bentlerinde
belirtilen şartlar aranır. Yöneticilerin ayrıca dört yıllık yüksek
okul mezunu olmaları, Kanunun 10 uncu maddesinin (e) bendinde
belirtilen şartı taşımaları ve 14 üncü maddesinde belirtilen özel
güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmaları gerekir.
Kurucu ve yöneticilerde aranan şartların
kaybedilmesi halinde iki ay içinde eksiklik giderilmediği veya bu
kurucu ve yöneticiler değiştirilmediği takdirde faaliyet izni iptal
edilir.
Bu şirketler tarafından üçüncü kişi, kurum ve
kuruluşlara sağlanacak koruma ve güvenlik hizmetleri, hizmetin
başlamasından en geç bir hafta önce ilgili valiliğe yazılı olarak
bildirilir. Acil ve geçici nitelikteki koruma ve güvenlik
hizmetlerinde süre kaydı aranmaz.
Ek önlemler
MADDE 6. - Mülkî idare amirleri havalimanı, liman,
gümrük, gar ve istasyon gibi yerler ile spor müsabakalarının, sahne
gösterilerinin ve benzeri etkinliklerin yapıldığı yerlerdeki özel
güvenlik tedbirlerini denetlemeye ve kamu güvenliğinin gerektirdiği
hallerde ek önlemler aldırmaya yetkilidir.
Kamu güvenliğinin sağlanması yönünden 5442 sayılı İl
İdaresi Kanunu ile vali ve kaymakamlara verilen yetkiler saklıdır.
Bu yetkilerin kullanılması durumunda özel güvenlik birimi ve özel
güvenlik personeli mülkî idare amirinin ve genel kolluk amirinin
emirlerini yerine getirmek zorundadır.
İKİNCİ BÖLÜM
Özel Güvenlik Görevlileri
Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri
MADDE 7. - Özel güvenlik görevlilerinin yetkileri
şunlardır:
a) Koruma ve güvenliğini sağladıkları alanlara girmek
isteyenleri duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin üstlerini
dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik
sistemlerinden geçirme.
b) Toplantı, konser, spor müsabakası,
sahne gösterileri ve benzeri etkinlikler ile cenaze ve düğün
törenlerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
c) 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanununun 127 nci maddesine göre yakalama ve yakalama
nedeniyle orantılı arama.
d) Görev alanında, haklarında yakalama,
tutuklama veya mahkûmiyet kararı bulunan kişileri yakalama ve
arama.
e) Yangın, deprem gibi tabiî afet durumlarında ve imdat
istenmesi halinde görev alanındaki işyeri ve konutlara girme.
f)
Hava meydanı, liman, gar, istasyon ve terminal gibi toplu ulaşım
tesislerinde kimlik sorma, duyarlı kapıdan geçirme, bu kişilerin
üstlerini dedektörle arama, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri
güvenlik sistemlerinden geçirme.
g) Genel kolluk kuvvetlerine
derhal bildirmek şartıyla, aramalar sırasında suç teşkil eden veya
delil olabilecek ya da suç teşkil etmemekle birlikte tehlike
doğurabilecek eşyayı emanete alma.
h) Terk edilmiş ve bulunmuş
eşyayı emanete alma.
ı) Kişinin vücudu veya sağlığı bakımından
mevcut bir tehlikeden korunması amacıyla yakalama.
j) Olay yerini
ve delilleri koruma, bu amaçla Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 157
nci maddesine göre yakalama.
k) Türk Medeni Kanununun 981 inci
maddesine, Borçlar Kanununun 52 nci maddesine, Türk Ceza Kanununun
49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (2) numaralı bentlerine
göre zor kullanma.
Silah bulundurma ve taşıma yetkisi
MADDE 8. - Hangi koruma ve güvenlik hizmeti için ne
miktar ve özellikte ateşli silah bulundurulabileceği komisyon
tarafından belirlenir.
Ancak eğitim ve öğretim kurumlarında, sağlık
tesislerinde, talih oyunları işletmelerinde, içkili yerlerde silahlı
özel güvenlik görevlisi çalıştırılmasına izin verilmez. Özel
güvenlik görevlileri, özel toplantılarda, spor müsabakalarında,
sahne gösterileri ve benzeri etkinliklerde silahlı olarak görev
yapamazlar.
Koruma ve güvenlik hizmetinde kullanılacak silah ve
teçhizat, ilgili kişi veya kuruluş tarafından temin edilir. Özel
güvenlik şirketleri ateşli silah alamaz ve bulunduramazlar. Ancak
özel güvenlik şirketlerine, para ve değerli eşya nakli, geçici
süreli koruma ve güvenlik hizmetlerinde kullanılmak üzere, özel
güvenlik eğitimi veren kurumlara, silah eğitiminde kullanılmak
üzere, komisyonun kararı ve valinin onayı ile silah alma, kullanma
ve taşıma izni verilebilir.
Görev alanı
MADDE 9. - Bu görevliler 7 nci maddede sayılan
yetkileri sadece görevli oldukları süre içinde ve görev alanlarında
kullanabilirler.
Özel güvenlik görevlileri silahlarını görev alanı
dışına çıkaramazlar. İşlenmiş bir suçun sanığı veya suç
işleyeceğinden kuvvetle şüphe edilen kişinin takibi, dışarıdan
yapılan saldırılara karşı tedbir alınması, para ve değerli eşya
nakli, kişi koruma ve cenaze töreni gibi güzergâh ifade eden
durumlarda güzergâh boyu görev alanı sayılır. Görev alanı, zorunlu
hallerde Komisyon kararıyla genişletilebilir.
Zor kullanma ve yakalama yetkilerinin kullanılmasını
gerektiren olaylar en seri vasıtayla yetkili genel kolluğa
bildirilir; yakalanan kişi ve zapt edilen eşya genel kolluğa teslim
edilir.
Özel güvenlik görevlilerinde aranacak şartlar
MADDE 10. - Özel güvenlik görevlilerinde aşağıdaki
şartlar aranır:
a) Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olmak.
b) En
az lise veya dengi okul mezunu olmak.
c) 18 yaşını doldurmuş
olmak.
d) Taksirli suçlar hariç olmak üzere, ağır hapis veya altı
aydan fazla hapis veyahut affa uğramış olsa bile Devletin
şahsiyetine karşı işlenen suçlarla, zimmet, irtikâp, rüşvet,
hırsızlık, dolandırıcılık, emniyeti suiistimal, sahtecilik, hileli
iflas veya istimal ve istihlak kaçakçılığı hariç kaçakçılık, resmi
ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarını açığa
vurma, laf atma, sarkıntılık, ırza tasallut, ırza geçme, kız, kadın
veya çocuk kaçırma ve alıkoyma, fuhşa teşvik, fuhuş için aracılık,
uyuşturucu madde kullanma, uyuşturucu madde kaçakçılığı suçlarından
dolayı hükümlü bulunmamak.
e) Kamu haklarından yasaklı olmamak.
f) Görevin yapılmasına engel olabilecek vücut ve akıl hastalığı
ile özürlü bulunmamak.
g) 14 üncü maddede belirtilen özel
güvenlik temel eğitimini başarıyla tamamlamış olmak.
Çalışma izni
MADDE 11. - Özel güvenlik görevlisi olarak istihdam
edilecekler ile özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi
verecek kurumlarda yönetici olarak çalışacaklar hakkında valilikçe
güvenlik soruşturması yapılır. Soruşturma sonucu olumlu olanlara, bu
Kanunun 14 üncü maddesinde belirtilen özel güvenlik temel eğitimini
başarıyla bitirmiş olmak şartıyla, valilikçe beş yıl süreli çalışma
izni verilir. Ateşli silah taşımayacak özel güvenlik görevlileri
hakkında sadece arşiv araştırması yapılır. Güvenlik soruşturması ve
arşiv araştırması bir ay içinde tamamlanır.
Göreve başlayan özel güvenlik görevlileri işveren
tarafından onbeş gün içinde valiliğe bildirilir.
Çalışma izninin yenilenebilmesi için, güvenlik
soruşturmasının olumlu olması ve Kanunun 14 üncü maddesinde
belirtilen özel güvenlik yenileme eğitiminin başarıyla tamamlanmış
olması zorunludur.
Özel güvenlik görevlilerinde aranan şartlardan
herhangi birisinin kaybedilmesi halinde çalışma izni iptal edilir.
Genel kolluk kuvvetinden emekli olanlar ile en az
beş yıl fiilen bu görevde çalıştıktan sonra kendi istekleriyle
görevinden ayrılmış olanlarda, görevlerinden ayrıldıkları tarihten
itibaren beş yıl süreyle özel güvenlik temel eğitimi şartı aranmaz.
Kimlik
MADDE 12. - Özel güvenlik görevlilerine valilikçe
kimlik kartı verilir. Kimlik kartında görevlinin adı ve soyadı ile
silahlı ya da silahsız olduğu belirtilir.
Kimlik kartı görev alanı ve süresi içerisinde herkes
tarafından görülebilecek şekilde yakaya takılır. Üzerinde kimlik
kartı olmayan özel güvenlik görevlileri Kanunun 7 nci maddesinde
sayılan yetkileri kullanamazlar.
Herhangi bir sebeple görevinden ayrılan özel
güvenlik görevlileri işveren tarafından onbeş gün içinde valiliğe
bildirilir.
Kıyafet
MADDE 13. - Özel güvenlik görevlileri görev alanı
içinde ve süresince üniforma giyerler. Görevin ve işyerinin özelliği
nedeniyle gerekli görülen hallerde sivil kıyafetle görev yapılmasına
komisyon izin verebilir.
Eğitim
MADDE 14. - Özel güvenlik temel eğitimi teorik ve
pratik eğitim ile silah eğitiminden oluşmak üzere yüzyirmi ders
saatinden; yenileme eğitimi altmış ders saatinden az olmamak üzere
düzenlenir. Halen bünyesinde güvenlik fakültesi veya meslek yüksek
okulu bulunan ve bünyesinde güvenlik bölümleri (fakülte veya meslek
yüksek okulu) açabilecek olan üniversitelerin bu bölümlerinden mezun
olanlarda beş yıl süreyle silah eğitimi hariç özel güvenlik temel
eğitimi şartı aranmaz.
Özel güvenlik eğitimi ücreti karşılığında İçişleri
Bakanlığınca verilebileceği gibi, Bakanlığın izni ile özel eğitim
kurumlarınca da verilebilir. Özel güvenlik eğitimi verecek
kurumların kurucu ve yöneticilerinde 5 inci maddenin üçüncü
fıkrasında belirtilen şartlar aranır.
Özel güvenlik eğitiminin niteliği, müfredatı,
eğiticilerde ve eğitim merkezlerinde aranacak şartlar ile eğitim
sonucu yeterliliğin belirlenmesine ilişkin esas ve usuller
yönetmelikle düzenlenir.
Tazminat
MADDE 15. - Bu Kanunda yazılı görevleri yerine
getirirken yaralanan, sakatlanan özel güvenlik görevlilerine veya
ölen özel güvenlik görevlisinin kanunî mirasçılarına, iş
sözleşmesinde veya toplu iş sözleşmesinde belirlenen miktar ve
esaslar çerçevesinde tazminat ödenir. Ancak, genel hükümlere göre
daha yüksek miktarda tazminat ödenmesine mahkemelerce hükmedilmesi
halinde, iş sözleşmesine veya toplu iş sözleşmesine dayanılarak
ödenen tutarlar mahsup edilir.
Birinci fıkra hükümleri gereğince ödenecek tazminat,
4857 sayılı İş Kanunu kapsamında ödenmesi gerekecek diğer
tazminatlarla ilişkilendirilmez.
Kamu kurum ve kuruluşlarında bu Kanunda yazılı
görevleri yerine getirirken yaralanan, sakatlanan özel güvenlik
görevlilerine veya ölen özel güvenlik görevlilerinin kanunî
mirasçılarına; iş sözleşmesi, toplu iş sözleşmesi veya 2330 sayılı
Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun hükümlerinde
belirtilen tazminat miktarlarından hangisi yüksek ise o miktar
ödenir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Yasaklar ve Ceza Hükümleri
Görev dışında çalıştırma yasağı
MADDE 16. - Özel güvenlik personeli, Kanunda
belirtilen koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştırılamaz.
Grev yasağı
MADDE 17. - Özel güvenlik personeli greve katılamaz.
Görevden uzaklaştırma yasağı
MADDE 18. - Özel güvenlik görevlileri lokavt
dolayısıyla işten uzaklaştırılamaz.
Adlî suçlar ve cezalar
MADDE 19. - Bu Kanunda öngörülen adlî suçlar ve
cezalar şunlardır:
a) Bu Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen
özel güvenlik iznini almadan özel güvenlik görevlisi istihdam eden
kişilere veya kuruluşların yöneticilerine altı aya kadar hapis ve
altımilyar lira ağır para cezası verilir.
b) Bu Kanunun 5 inci
maddesinde belirtilen faaliyet iznini almadan özel güvenlik
faaliyetinde bulunan şirketlerin kurucu ve yöneticilerine, bu
Kanunun 3 üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik
birimi oluşturan kurum ve kuruluşların yöneticilerine, bu Kanunun 14
üncü maddesinde belirtilen izni almadan özel güvenlik eğitimi veren
kurum ve kuruluşların yöneticilerine bir yıla kadar hapis ve
yirmimilyar lira ağır para cezası verilir. Bu şekilde cezalandırılan
kişiler, özel güvenlik şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren
kurumlarda kurucu ve yönetici olamazlar.
c) Bu Kanunun 11 inci
maddesine göre çalışma izni verilmeyen kişileri özel güvenlik
görevlisi olarak istihdam eden kişi, kurum, kuruluş veya şirketlere,
çalıştırdıkları her kişi için üçmilyar lira ağır para cezası
verilir. Bu kişiler silahlı olarak çalıştırılmış ise altı aya kadar
hapis ve çalıştırılan her kişi için altımilyar lira ağır para cezası
verilir.
d) Bu Kanunun 21 inci maddesinde belirtilen özel
güvenlik malî sorumluluk sigortasını yaptırmadan özel güvenlik
görevlisi istihdam eden kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin
yöneticilerine istihdam ettikleri her kişi için üçmilyar lira ağır
para cezası verilir.
e) Bu Kanunda belirtilen faaliyet iznini
almadan özel güvenlik hizmeti veya özel güvenlik eğitimi verdiğini
ilân eden veya reklam yapan kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin
yöneticilerine altı aya kadar hapis ve onmilyar lira ağır para
cezası verilir.
İdarî suçlar ve cezalar
MADDE 20. - Bu Kanunda öngörülen idarî suç ve para
cezaları şunlardır:
a) Diğer kişi, kurum ve kuruluşlara
sağlanacak özel güvenlik hizmetini 5 inci maddede belirtilen süre
içinde ilgili valiliğe bildirmeyen özel güvenlik şirketlerine her
bildirim için birmilyar lira idarî para cezası verilir.
b) 6 ncı
madde uyarınca mülkî idare amirlerince istenen ilave tedbirleri
almayan kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
c) 17 nci maddede
belirtilen grev yasağına uymayan, ateşli silahını bu Kanuna aykırı
veya görev alanı dışında kullanan veya özel güvenlik kimlik kartını
başkasına kullandıran özel güvenlik görevlisine birmilyar lira idarî
para cezası verilir ve bu kişilerin çalışma izni iptal edilir. Bu
kişiler bir daha özel güvenlik görevlisi olamazlar.
d) 22 nci
madde gereğince tespit edilip giderilmesi istenen eksiklikleri
gidermeyen kişi; kurum, kuruluş veya şirketlerin yöneticilerine
ikimilyar lira idarî para cezası verilir.
e) Özel güvenlik
görevlisini koruma ve güvenlik hizmetleri dışında başka bir işte
çalıştıran kişi, kurum ve kuruluşlara her eylemleri için birmilyar
lira idarî para cezası verilir.
f) 11 inci maddenin ikinci
fıkrası ile 12 nci maddenin üçüncü fıkrasında belirtilen
bildirimleri süresinde yerine getirmeyenlere birmilyar lira idarî
para cezası verilir.
Bu maddede öngörülen idarî para cezaları o
yerin en büyük mülkî amiri tarafından verilir. Verilen para
cezalarına dair kararlar ilgililere 7201 sayılı Tebligat Kanunu
hükümlerine göre tebliğ edilir. Bu cezalara karşı tebliğ tarihinden
itibaren en geç yedi gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz
edilebilir. İtiraz, verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.
İtiraz, zaruret görülmeyen hâllerde, evrak üzerinden inceleme
yapılarak en kısa sürede sonuçlandırılır. İtiraz üzerine verilen
kararlara karşı bölge idare mahkemesine başvurulabilir. Bölge idare
mahkemesinin verdiği kararlar kesindir. Bu Kanuna göre verilen idarî
para cezaları, ilgili valilik veya kaymakamlığın bildirimi üzerine
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun
hükümlerine göre Maliye Bakanlığınca tahsil olunur.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Çeşitli Hükümler
Özel güvenlik malî sorumluluk sigortası
MADDE 21. - Özel hukuk kişileri ve özel güvenlik
şirketleri, istihdam ettikleri özel güvenlik görevlilerinin üçüncü
kişilere verecekleri zararların tazmini amacıyla özel güvenlik malî
sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır. Özel güvenlik malî
sorumluluk sigortasına ilişkin esas ve usuller Hazine
Müsteşarlığınca belirlenir.
Bu maddede öngörülen özel güvenlik malî sorumluluk
sigortası, Türkiye’de ilgili branşta çalışmaya yetkili olan sigorta
şirketleri tarafından yapılır. Bu sigorta şirketleri özel güvenlik
malî sorumluluk sigortasını yapmakla yükümlüdürler. Bu yükümlülüğe
uymayan sigorta şirketlerine Hazine Müsteşarlığınca sekizmilyar lira
idarî para cezası verilir. Bu para cezasının tahsilinde ve cezaya
itiraz usulünde 20 nci maddenin ikinci fıkrası hükümleri uygulanır.
Denetim
MADDE 22. - İçişleri Bakanlığı ve valilikler özel
güvenlik hizmetleri kapsamında, özel güvenlik birimlerini, özel
güvenlik şirketlerini ve özel güvenlik eğitimi veren kurumları
denetlemeye yetkilidir. Denetimin mahiyeti, kapsamı, usul ve
esasları yönetmelikle belirlenir.
Denetim sonucu tespit edilen eksikliklerin ilgili
kişi, kurum, kuruluş ve şirketlerce verilen süre içinde giderilmesi
zorunludur.
Amacı dışında faaliyet gösterdiği veya suç kaynağına
dönüştüğü tespit edilen şirketlerin ve özel eğitim kurumlarının
faaliyet izni iptal edilir. Bu şekilde faaliyet izni iptal edilen
şirketlerin veya kurumların, kurucu ve yöneticileri, özel güvenlik
şirketlerinde ve özel güvenlik eğitimi veren kurumlarda kurucu ve
yönetici olamazlar.
Ceza uygulaması
MADDE 23. - Özel güvenlik görevlileri Türk Ceza
Kanununun uygulanmasında memur sayılır.
Bunlara karşı görevleri
sebebiyle suç işleyenler Devlet memurları aleyhine suç işlemiş gibi
cezalandırılır.
Ruhsat harcı
MADDE 24. - Özel güvenlik şirketlerine ve özel
güvenlik eğitimi verecek kurumlara faaliyet izni verilmesi için
onmilyar lira, özel güvenlik görevlilerine çalışma izni verilmesi
için ikiyüzmilyon lira ruhsat harcı alınır ve bu harç mal sandığına
yatırılır.
Yeniden değerleme oranının uygulanması
MADDE 25. - Bu Kanunun 19 uncu maddesinde belirtilen
ağır para cezaları, 20 nci maddesinde belirtilen idarî para
cezaları, 21 inci maddesinde belirtilen idarî para cezası, 24 üncü
maddesinde belirtilen ruhsat harçlarına ilişkin miktarlar her yıl
213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme
oranına göre artırılır.
Yönetmelik
MADDE 26. - Bu Kanunun uygulanmasına ilişkin
yönetmelik, İçişleri Bakanlığınca bu Kanunun yayımı tarihinden
itibaren üç ay içinde çıkarılır.
Yürürlükten kaldırılan kanun
MADDE 27. - 22.7.1981 tarihli ve 2495 sayılı Bazı
Kurum ve Kuruluşların Korunması ve Güvenliklerinin Sağlanması
Hakkında Kanun yürürlükten kaldırılmıştır.
GEÇİCİ MADDE 1. - Bu Kanunun yürürlüğe girdiği
tarihte 2495 sayılı Kanuna göre kurulmuş olan özel güvenlik
teşkilâtlarına özel güvenlik izni, özel güvenlik görevlilerine de
beş yıl süreyle çalışma izni verilmiş sayılır.
Yürürlük
MADDE 28. - Bu Kanunun 19 ve 20 nci maddeleri
Kanunun yayımı tarihinden itibaren dokuz ay sonra, diğer maddeleri
yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 29. - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu
yürütür.
| 
